پاشندگی دی الکتریک

در فیزیک، پاشندگی دی الکتریک به وابستگی گذردهی یک ماده دی الکتریک به بسامد یک میدان الکتریکی اعمال شده گفته می شود. از آنجا که میان تغییرات در قطبش و تغییرات میدان الکتریکی تاخیر وجود دارد، گذردهی دی الکتریکی تابعی پیچیده از بسامد میدان الکتریکی می باشد. پاشندگی دی الکتریکی در کاربرد مواد دی الکتریک و آنالیز دستگاههای قطبشی بسیار با اهمیت است. اینجا مثالی از یک پدیده کلی که پاشندگی ماده خوانده می شود وجود دارد: پاسخ وابسته به بسامد یک محیط به انتشار موج.

هنگامی که بسامد بیشتر می شود:

1- قطبش دو قطبی دیگر نمی تواند نوسان های میدان الکتریکی در ناحیه مایکروویو حدود 10^10 هرتز را دنبال کند.

2- قطبش یونی و قطبش اعوجاج مولکولی دیگر نمی توانند دنباله میدان الکتریکی را ردیابی کنند: ناحیه فروسرخ یا فرا-فروسرخ حدود 13^10 هرتز.

3- قطبش الکترونی پاسخ خود را ناحیه فرابنفش حدود 15^10 از دست می دهد.

در ناحیه فرکانسی بالای فرابنفش، گذردهی دی الکتریک به مقدار ثابت ε0 در همه مواد می رسد که همان گذردهی فضای آزاد است.

از آنجا که گذردهی بشان دهنده شدت وابستگی میان میدان الکتریکی و قطبش است، اگر فرایند قطبش پاسخ دهی خود را از دست بدهد، گذردهی کاهش خواهد یافت.